PASJE
Żeglarstwo
Od dziecka żegluję i czuję słabość do jezior i morza. W szkole zapisałem się do Międzyszkolnego Ośrodka Sportów Wodnych w Iławie (wtedy Bazy Sportów Wodnych). Przez kilka lat pod okiem fachowców z Ośrodka szlifowałem swoje żeglarskie umiejętności, które uwieńczyłem patentami żeglarza, a następnie sternika jachtowego. Potem sam, na letnich obozach, szkoliłem najmłodszych adeptów sztuki żeglarskiej.
Pierwsze morskie mile zdobyłem na tygodniowym rejsie po Morzu Czarnym. Do dziś pamiętam peryskop radzieckiej łodzi podwodnej, który wyłonił się z wody podczas „psiej wachty”... W czasie studiów, wraz z przyjaciółmi z czasów licealnych, trzykrotnie zorganizowaliśmy dla studentów z całej Polski rejs „Szuwaruwa”. To było prawdziwe, surowe żeglarstwo – kilka Omeg i Orionów, biwaki na wyspach, namioty. Kolegów ze Śląska, Pomorza, Małopolski i Mazowsza rozkochaliśmy w Jezioraku.
Osobiście co najmniej raz w roku rezerwuję kilka dni na rejs jachtem z rodziną na naszym jeziorze. Znam tu każdy brzeg, mieliznę i przystań.
Przyznam, że mam też swoje wielkie żeglarskie marzenie – rejs dookoła świata jachtem pełnomorskim. Wierzę, że marzenia się spełniają, kiedy bardzo się tego chce, i kiedyś popłynę w ten rejs.
A kiedy na jeziorze lub morzu zastaje mnie flauta – gram w brydża – to moja druga wielka pasja. Pamiętam jak ze Sławkiem Dzikiem – kolegą z licealnej klasy ograliśmy na jednym z turniejów całą lokalną czołówkę.
Muzyka
Zawsze była wielka pasją. Pamiętam moje utarczki z tata, który nie mógł zrozumieć jak mogę uczyć się słuchając na cały regulator Listy Przebojów „Trójki”. Razem z Darkiem Pikulskim prowadziliśmy popularne szkolne dyskoteki. Do historii przejdzie ta na sali gimnastycznej na której Jacek Dudziak i Romek Dobecki eksperymentując nieco nad zadymieniem sali zmusili wszystkich do jej błyskawicznego opuszczenia.
Iława to małe miasto – nigdy nie było tam niestety wielkich, spektakularnych wydarzeń muzycznych. Swoje młodzieńcze marzenia o wielkich koncertach spełniłem więc dopiero niedawno. Koncert U2 w Londynie w 2001 czy Jean Michel Jarre w Stoczni Gdańskiej w 2005 roku to niezapomniane przeżycia.
